O INSTYTUCIE / Historia

Początek lat 50-tych to kształtowanie się w Polsce rynku paliw silnikowych. Powstała wówczas Centrala Produktów Naftowych (CPN), jako dystrybutor paliw ciekłych. W strukturze CPN znalazły się również laboratoria kontroli paliw, w tym Centralne Laboratorium CPN w Warszawie. Dla tego Laboratorium wybudowano nową siedzibę, wówczas na przedmieściach, przy Al. Żwirki i Wigury 31.

Z początkiem lat 60-tych tworzono w Polsce tzw. instytuty branżowe. Powstał wówczas Instytut Technologii Nafty w Krakowie, do którego włączono Centralne Laboratorium CPN, przekształcone w Oddział ITN. Przez prawie trzydzieści lat Oddział Warszawski ITN zajmował się technologią wytwarzania paliw i olejów smarowych, skupiając się na zagadnieniach komponowania w/w produktów, doborem dodatków uszlachetniających, dystrybucją produktów naftowych, ich jakością i przydatnością eksploatacyjną dla różnego rodzaju maszyn i urządzeń.  Opracowano i wdrożono szereg nowych olejów smarowych z grupy silnikowych, hydraulicznych, przekładniowych, turbinowych, sprężarkowych, ochronnych i transformatorowych. Wdrażano nowe gatunki benzyn, wówczas ołowiowych, olejów napędowych, paliw żeglugowych i olejów opałowych.

W 1992 roku Oddział warszawski ITN został przekształcony w samodzielny ośrodek badawczo – rozwojowy pod nazwą Centralne Laboratorium Naftowe. Początkowo profil działalności CLN pokrywał się z uprzednią aktywnością Oddziału warszawskiego ITN, głównie w dziedzinie olejów smarowych. Przemiany gospodarcze w Polsce, jak również zmiany na rynku paliw i środków smarowych spowodowały, że w połowie lat 90-tych CLN podjął decyzję o ukierunkowaniu swego rozwoju na paliwa, głównie silnikowe, zachowując tematykę olejów smarowych w zakresie potrzebnym dla rynku tych produktów.  Pierwszym efektem tych działań były prace nad benzyną U95, substytutem etyliny 94. Benzyna ta wdrożona została w drugiej połowie lat 90-tych  co umożliwiło wyeliminowanie z polskiego rynku paliw benzyn ołowiowych. W kolejnych etapach rozwoju tematyki paliwowej CLN podejmował prace badawcze i działania organizatorskie w zakresie znakowania lekkiego oleju opałowego, monitorowania i kontroli jakości paliw oraz stosowania frakcji z przerobu odpadowych tworzyw sztucznych do produkcji benzyn i olejów napędowych. W końcu lat 90-tych prowadzono szerokie badania w zakresie długotrwałego  magazynowania paliw, rozpoczynając również prace nad biopaliwami. Prace te ukierunkowały zainteresowania CLN-u na biopaliwa, a także inne odnawialne źródła energii. Podejmowano w okresie od 2000 roku szereg badań nad zastosowaniem bioetanolu oraz FAME do produkcji biopaliw.

W 2000 roku Laboratorium Badawcze CLN uzyskało akredytację PCA.

W styczniu 2006 roku do struktury CLN włączone zostało Europejskie Centrum Energii Odnawialnej EC BREC. Pozwoliło to poszerzyć zakres działania CLN o zagadnienia bioenergetyki, surowców do produkcji biopaliw, energii słonecznej, wiatrowej i wodnej. Tematyka ta realizowana jest przede wszystkim w ramach projektów europejskich

W tym czasie kontynuowano również prace z zakresu olejów smarowych, opracowując i wdrażając oleje hydrauliczne i przekładniowe dla przemysłu spożywczego (dopuszczone do kontaktu z żywnością). Prowadzono również prace nad wpływem paliw, w tym biopaliw na proces starzenia olejów silnikowych. 

W 2006 roku CLN zmieniło siedzibę, sprzedając w 2004 roku nieruchomość przy Al. Żwirki i Wigury 31, a następnie zakupując od Przemysłowego Instytutu Motoryzacji teren wraz z budynkiem. W 2006 roku dokonano przebudowy i adaptacji budynku, a także wybudowano nowy budynek hamowni silnikowej.  W grudniu 2006 uzyskano prawo użytkowania nowej siedziby i przeniesiono Laboratorium Badawcze i biura do nowych pomieszczeń.

Rok 2006 był znamienny dla CLN. W czerwcu po kategoryzacji MNiSzW CLN awansował do II grupy dzięki dobrym efektom w pracach naukowych i wdrożeniowych . W listopadzie 2006r. Minister Gospodarki dokonał zmiany nazwy jednostki na Instytut Paliw i Energii Odnawialnej, poszerzając zakres działalności statutowej o zagadnienia energii odnawialnej.

Instytut Paliw i Energii Odnawialnej ma więc długoletnią tradycję. Tradycję tę tworzyło wiele pokoleń pracowników naukowych i technicznych. Zapewniali oni ciągłość działania i konsekwencję w realizacji prac naukowych i wdrożeniowych. Pokolenia starsze przygotowywały nowych pracowników do realizacji kolejnych zadań stawianych instytutowi. Dzięki temu w chwili obecnej IPiEO dysponuje stosunkowo młodą kadrą naukową i techniczną, dobrze przygotowaną do realizacji aktualnych zadań i przygotowania koncepcji rozwoju instytutu na dalsze lata.